Bij Knuf&Ko begeleiden we iedere dag gezinnen die afscheid moeten nemen van hun kindje. Geen afscheid is hetzelfde. Ieder kindje heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen plek binnen een gezin en zijn eigen betekenis voor de mensen om hem of haar heen.
En soms raakt een afscheid ons ook diep.
Laatst mochten wij het afscheid verzorgen van kleine Mido. Een prachtig jongetje van nog maar vijf weken oud, dat veel te kort bij zijn papa en mama mocht zijn.
Zo ontzettend welkom
Mido was vanaf het allereerste moment ontzettend gewenst en geliefd. Zijn papa en mama waren ongelofelijk blij met zijn komst. Trots op hun kleine man en helemaal klaar om samen met hem de wereld te ontdekken.
Toen Mido ongeveer drie weken oud was, ontdekten papa en mama dat hij doof was geboren. Dat was verdrietig nieuws. Maar zoals ouders dat zo vaak doen, zetten zij hun schouders eronder.
Ze gingen op zoek naar wat Mido nodig had. Ze begonnen zelfs al met het leren van gebarentaal.
Want als je net ontdekt dat je kindje de wereld op een andere manier zal beleven, wil je vooral één ding: leren hoe je bij hem kunt komen. Hoe je met hem kunt communiceren. Hoe je hem kunt laten voelen hoeveel je van hem houdt.
En welk gebaar wil je dan als eerste leren?
‘Ik hou van jou.’
Veel meer dan alleen een afscheid
Helaas bleek Mido meerdere complicaties te hebben. En toen, totaal onverwacht, kwam het moment waarop zijn kleine lijfje het niet meer kon.
Mido overleed plotseling.
Veel te vroeg. Veel te klein. Weggerukt uit het gezin waarin hij zo ontzettend geliefd was.
Maar niet alleen uit het gezin.
Mido was onderdeel geworden van een hele familie en van een omgeving die met papa en mama had meegeleefd. Opa’s en oma’s, ooms en tantes, neefjes en nichtjes, vrienden en mensen uit de buurt. Iedereen had Mido in zijn hart gesloten.
En daarom was het afscheid niet alleen een afscheid van een baby.
Het was het afscheid van Mido als onderdeel van hun dagelijks leven.
‘Ik hou van jou’
Tijdens het afscheid gebeurde iets wat mij enorm raakte.
Mido’s mama leerde alle aanwezigen het gebaar voor ‘ik hou van jou’.
Ze deed het rustig voor en iedereen mocht het gebaar van haar leren.
Zo kon iedereen op zijn of haar eigen manier nog één keer tegen Mido zeggen:
Ik hou van jou.
Ik vond het zo bijzonder om te zien hoe mama dit aan iedereen voordeed. Zo warm. Zo liefdevol. En tegelijkertijd zo ontzettend verdrietig.
Want wat moet het moeilijk zijn om midden in je eigen verdriet aan anderen uit te leggen hoe je jouw kindje kunt vertellen dat je van hem houdt.
Toch deed ze het.
Voor Mido.
Het gebaar voor ‘ik hou van jou’ is eenvoudig en mooi. Misschien wil je het zelf ook leren, bijvoorbeeld omdat je iemand kent die doof is, omdat je meer wilt leren over gebarentaal of gewoon omdat je geraakt bent door Mido’s verhaal.
Hier kun je het gebaar bekijken:
Een kindje blijft onderdeel van een gezin
Bij Knuf&Ko geloven we dat een kindje niet ophoudt onderdeel van een gezin te zijn wanneer het overlijdt.
Een kind dat overlijdt, blijft een zoon of dochter. Een klein broertje of zusje. Een kleinkind, neefje of nichtje.
Daarom vinden we het zo belangrijk om tijdens een kinderuitvaart ruimte te maken voor wie een kindje was. Voor de liefde, de herinneringen en alles wat er wél is geweest.
Ook als een kindje maar vijf weken bij jullie mocht zijn, kan het een leven lang onderdeel blijven van jullie verhaal.
Mido heeft in die korte tijd een onuitwisbare plek gekregen.
Bij zijn papa en mama.
Bij zijn familie.
Bij iedereen die hem heeft ontmoet.
En bij iedereen die hem zo graag had zien opgroeien.
Lieve Mido, wat word je toch gemist.
Voor altijd onderdeel van het leven van jouw papa, mama, zussen, opa’s, oma’s, ooms, tantes, neefjes en nichtjes.
En voor altijd geliefd.
Een afscheid van een baby of kind is iets waar geen ouder ooit op voorbereid kan zijn. Bij Knuf&Ko begeleiden we ouders en families bij het vormgeven van een persoonlijk en liefdevol afscheid, met aandacht voor het kindje, maar ook voor alles wat ouders en familie nodig hebben.
Want een kinderuitvaart gaat niet alleen over afscheid nemen.
Het gaat ook over liefde zichtbaar maken.
Over herinneringen maken.
Over samen stilstaan bij een veel te kort leven.
En over een kindje voor altijd een plek geven binnen het gezin.
Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren
